“Hij is waarlijk opgestaan!”

Inmiddels zijn de paasdagen voorbij. De dagen dat de orthodoxe kerk hier 24 uur per dag open was en bijna alle burgers met een kaars naar de kerk gingen om die te laten aansteken door het licht dat uit Israël was gekomen. De dagen dat de orthodoxen evenals christenen die van sommigen onbijbelse tradities nog niet los kunnen komen naar het graf van de overledenen gaan en daar een maaltijd gebruiken tot ondersteuning van de ziel van de gestorvene die op weg is naar de hemel waar uiteindelijk iedereen, na een langere of kortere reis zal komen.
Maar ook de dagen dat bekenden en onbekenden elkaar begroetten met: “Christus is opgestaan” en men reageert met “Hij is waarlijk opgestaan!”. Deze zin in het Roemeens heb ik de afgelopen dagen tot grote vreugde gebruikt bij enkele ontmoetingen op straat. Echt een hele mooie gewoonte om elkaar zo te begroeten.
Nadat we al enkele vroege paasvieringen met verschillende clubs hadden gehad gingen we op eerste paasdag naar onze club in Gruia om met de kinderen en de gemeente de paasviering te houden. Het was heerlijk weer. De week ervoor hadden we cadeautasjes ingepakt en tijdens de autorit pompte ik nog wat ballen op die we aan de kinderen wilde geven.
Dit is de enige club waar we samenwerken met een Romakerk. Onder de Roma geldt de onuitgesproken regel: Hoe harder, hoe beter. En zo klapperden onze oren tijdens de kerkdienst waar er veel en hard gezonden werd. Des te meer omdat wij helemaal voorin mochten zitten. Bijna elke gemeentelid deed een bijdrage door een lied te zingen. Het maakte niet uit hoe zuiver je zingt, als het vooral maar hard is!
Met de kinderen zongen we de ingestudeerde liederen en ze zeiden hun geleerde gedichtjes op, en de evangelist preekte uit Markus 16.

Na de dienst kregen de kinderen hun cadeautasjes en de ballen. En maakten we wat foto’s met elkaar. We bleven nog een tijdje om met elkaar te eten, zusters uit de gemeente hadden koolrolletjes en vis voor ons bereid. Sommigen waren uit de Donau gevist en andere waren uit Frankrijk gekomen. De kinderen genoten vooral van de koolrolletjes die ze heel erg lekker vonden. Na het eten kregen we een plak van het traditionele “Cozonac” wat altijd met feestdagen wordt gegeten.
Zo vierden wij Pasen, en werd ik aan het einde van de dag nog ingewijd in een traditioneel spelletje met rode eieren. Een ieder kiest een rood gekookt ei. Je groet elkaar met de groet die ik hierboven beschreef en je tikt tegen elkaars ei. Van wie het ei heel blijft, die heeft gewonnen. De rode eieren komen overigens van het verhaal dat Maria Magdalena met een mandje eieren bij het kruis van de Heere Jezus stond, dat Zijn druppels bloed op de eieren vielen en zo de eieren rood werden. Vandaar dat hier in Roemenië veel rode eieren gezien worden met Pasen.

“He is truly risen!”

By now, Easter has passed. The days when the Orthodox Church here was open 24 hours a day and almost all citizens went to church with a candle to have it lit by the light that had come from Israel. The days when the Orthodox as well as Christians who still cannot get rid of some unbiblical traditions go to the grave of the deceased and have a meal there in support of the soul of the deceased who is on his way to heaven where eventually everyone, after a longer or shorter journey, will arrive.
But also the days when acquaintances and strangers greeted each other with: “Christ is risen” and one responds with “He is truly risen!”. I have used this phrase in Romanian over the past few days to my delight in a few encounters on the street. Really a very nice custom to greet each other like this.
Having already had some early Easter celebrations with different clubs, we went to our club in Gruia on Easter Sunday to have Easter celebrations with the children and the congregation. The weather was lovely. The week before, we had wrapped gift bags and during the car ride I pumped up some balls that we planned to give to the children.
This is the only club where we cooperate with a Roma church. Among Roma, the unspoken rule is: the louder, the better. And so our ears were ringing during the church service where there was a lot of loud singing. All the more so because we were allowed to sit at the very front. Almost every member of the congregation contributed by singing a song. It didn’t matter how pure you sang, as long as it was loud!
With the children, we sang the rehearsed songs and they recited their learned poems, and the evangelist preached from Mark 16.
After the service, the children received their gift bags and balls. And we took some photos together. We stayed for a while to eat together, sisters from the congregation had prepared cabbage rolls and fish for us. Some had been fished from the Danube and others had come from France. The children especially enjoyed the cabbage rolls, which they liked very much. After dinner, we had a slice of the traditional “Cozonac” which is always eaten on special occasions.
So we celebrated Easter, and at the end of the day I was initiated into a traditional game of red eggs. Each person chooses a red boiled egg. You greet each other with the greeting I described above and tap each other’s egg. Whose egg stays whole, that won. Red eggs, by the way, come from a story that Mary Magdalene stood by the cross of the Lord Jesus with a basket of eggs, and His drops of blood fell on the eggs, turning them red. Hence, here in Romania, many red eggs are seen at Easter.
